Blago onom ko te ne sanja

ponoc je moje raskrsce i moja

poslednja sansa da pobjegnem

tuzno je sto me najcesce bas tada

sjecanja stignu i povrede

 

vidim te kao nestalu sjenku kao

usahlu reku svoje proslosti

budis mi onu vecitu tajnu onu

najdublju ranu sto ne prolazi

 

refren:

bila si mi samo dasak proljeca

mali beli cvet sa tresanja

ali sve me jos na tebe podseca

blago onom ko te ne sanja