Prozor kraj đardina

 

Dok kasna nocna ura bati s kampanela

 

 

u prsi tisno,jedva se dise

 

 

Ja opet vidin jedno dite srid tinela

 

 

od srca kida i pismu pise

 

 

Jedna zvizda ca je pala

 

 

dusu cistu mu je takla

 

 

On ce slipo da je slidi

 

 

sve do raja il’ do pakla!

 

 

I svitli,svitli jedan prozor kraj djardina

 

 

dok iza skura jos korde zvone

 

 

I jeca,jeca ona ista mandolina

 

 

“Kasna je ura” – mater ga zove

 

 

I svitli, svitli jedan prozor moga grada

 

 

dok od lipote srce se cipa

 

 

I neka leti nebu ova serenada

 

 

Adio moja mladosti lipa!

 

Dok kasna nocna ura bati s kampanela

 

pijana luna s neba se smije

 

Ja opet vidin jedno dite srid tinela

 

Al nista nije, nije ka prije….