Devojka Iz Grada

Ja sam rođen u cveću livada,čuvah stada pokraj reke gruže

Al' zavoleeh devojku iz grada,sa usnama ko pupoljak ruže

Bele ruke a prsti k'o dirke,pričahu mi najnežnije bajke

Zalud uzdah iz grudi pastirke,zalud suze moje stare majke

Zalud uzdah iz grudi pastirke,zalud suze moje stare majke

 

Sin sam plavih šuma i livada,gajih dobre konje i volove

Zbog lepote devojke iz grada,zaboravih brda i dolove

Zvao sam je ulicama dugim i venuo k'o trava jesenja

Jednog dana spazih je sa drugim, zagrljenu u senci kestena

Jednog dana spazih je sa drugim, zagrljenu u senci kestena

 

 

Šta sad mogu,već bol svoj da patim,mladost moju da tužim za celo

Morao sam kući da se vratim,svome domu u rođeno selo

I sad opet svoga vranca jašem,i u krčmi krčmim svoja stada

Kitim svirce i razbijam čaše,i proklinjem devojku iz grada

Kitim svirce i razbijam čaše,i proklinjem devojku iz grada